Selepas kematian Şehzade Mustafa, landskap politik Empayar Uthmaniyyah berubah sepenuhnya. Putera yang pernah dianggap pewaris paling layak itu sudah tiada, dan perhatian istana kini tertumpu kepada anak-anak Hürrem Sultan sendiri.
Dalam sistem Uthmaniyyah, tiada peraturan tetap bahawa putera sulung akan mewarisi takhta. Setiap putera mempunyai peluang untuk menjadi sultan, dan keadaan ini sering membawa persaingan sengit antara adik-beradik. Selepas Mustafa dihukum mati, dua anak Hürrem Sultan yang paling menonjol ialah Selim II dan Bayezid.
Walaupun Hürrem Sultan berjaya memastikan anak-anaknya berada lebih dekat dengan pusat kuasa di Istanbul, ketegangan mula muncul antara Selim dan Bayezid sendiri. Kedua-duanya dihantar mentadbir wilayah yang berbeza, namun persaingan mereka semakin jelas di mata istana. Para penyokong politik, pegawai tentera dan pembesar mula membentuk kumpulan masing-masing untuk menyokong calon pilihan mereka.
Bayezid sering digambarkan sebagai lebih berani dan bercita-cita tinggi, sementara Selim pula dilihat lebih tenang dan berhati-hati. Sultan Suleiman I sendiri kelihatan semakin bimbang apabila persaingan antara anak-anaknya akan membawa kepada perang saudara seperti yang pernah berlaku dalam sejarah awal Uthmaniyyah.
Ketegangan itu akhirnya memuncak apabila Bayezid enggan mematuhi arahan ayahnya untuk berpindah ke wilayah lain. Tindakannya dianggap sebagai tanda pemberontakan terhadap Sultan Suleiman. Pertempuran akhirnya berlaku antara pasukan Bayezid dan Selim, dengan Selim menerima sokongan lebih besar daripada pihak istana dan tentera Uthmaniyyah.
Selepas kalah, Bayezid melarikan diri ke wilayah Empayar Safavid bersama anak-anaknya. Namun tekanan diplomatik daripada Sultan Suleiman menyebabkan Bayezid akhirnya diserahkan kembali kepada Uthmaniyyah. Pada tahun 1561, Bayezid dan putera-puteranya dihukum mati, mengakhiri satu lagi perebutan berdarah dalam keluarga diraja Uthmaniyyah.
Dengan kematian Bayezid, jalan menuju takhta kini terbuka untuk Selim. Apabila Sultan Suleiman I mangkat pada tahun 1566 ketika kempen ketenteraan di Hungary, Selim II naik sebagai sultan baharu Empayar Uthmaniyyah.
Sebagai wanita yang berjaya mengubah kedudukannya daripada seorang gundik kepada isteri sah Sultan Suleiman I, Hürrem Sultan bukan sahaja memecahkan tradisi istana Uthmaniyyah, malah membina jaringan politik yang kuat demi memastikan anak-anaknya berada di pusat kuasa.
Walaupun Hürrem Sultan meninggal dunia sebelum melihat Selim II naik takhta, pengaruh politik yang dibinanya terus hidup di dalam istana Uthmaniyyah untuk generasi seterusnya.
