Sebelum menjadi ibu negara Türkiye pada tahun 1923, Ankara hanyalah sebuah bandar yang jauh lebih kecil berbanding Istanbul, İzmir atau Bursa. Kehidupan bandar tertumpu di sekitar Ankara Kalesi (Kubu Ankara), pasar lama dan kawasan kediaman di lereng bukit.
Pada awal abad ke-20, Ankara mempunyai penduduk sekitar 20,000 orang dan masih memiliki suasana sebuah kasaba, iaitu pekan kecil. Rumah-rumah tradisional, kedai kecil, bengkel tukang dan han memenuhi kawasan di sekitar kubu. Masyarakatnya terdiri daripada penduduk Muslim serta komuniti Kristian dan Yahudi yang turut terlibat dalam kegiatan perdagangan dan pertukangan.
Pada ketika itu, Ankara lebih dikenali di dunia luar dengan nama Angora. Nama tersebut berkait rapat dengan kambing Angora dan tiftik, iaitu serat halus yang dihasilkan daripada bulu kambing tersebut.
Tiftik menjadi salah satu hasil utama Ankara dan diproses menjadi benang serta kain yang dikenali sebagai sof, sebelum diperdagangkan ke bandar-bandar lain dan dieksport ke Eropah.
Ankara pernah menjadi sebahagian daripada dunia Hittite, Phrygia, Lydia, Parsi, Hellenistik dan Rom, manakala kota Ancyra berkembang sebagai penempatan penting pada zaman Rom.
Selepas zaman Byzantine, Ankara menjadi sebahagian daripada dunia Seljuk dan akhirnya Empayar Uthmaniyyah. Pada zaman Uthmaniyyah, Kubu Ankara dan kawasan pasar di sekitarnya terus menjadi pusat bandar, sementara masjid, han, hamam dan kawasan perdagangan membentuk wajah Ankara lama.
Memasuki abad ke-19, Ankara mula berubah akibat Revolusi Perindustrian. Pengeluaran tekstil secara besar-besaran di Eropah memberi tekanan kepada industri tradisional tiftik dan sof, menyebabkan kepentingan ekonomi lama Ankara semakin merosot.
Pada tahun 1892, landasan kereta api Anatolia sampai ke Ankara, menghubungkan pekan pedalaman ini dengan jaringan pengangkutan yang menuju ke Istanbul dan kawasan lain. Kereta api turut membantu mengembangkan perdagangan bijirin dan secara perlahan-lahan mengubah arah perkembangan bandar tersebut.
Selepas Perang Dunia Pertama dan runtuhnya Empayar Uthmaniyyah, Türkiye Büyük Millet Meclisi (Majlis Agung Kebangsaan Türkiye) mula bersidang di Ankara, menjadikannya pusat Gerakan Kebangsaan. Kemudian Ankara secara rasmi menjadi ibu negara Türkiye pada tarikh 13 Oktober 1923.
