Theodor Herzl dilahirkan pada tahun 1860 di Budapest, dalam Empayar Austro-Hungary, sebelum membina kerjayanya di Vienna sebagai wartawan. Pada awalnya, beliau percaya masyarakat Yahudi boleh berasimilasi dalam masyarakat di Eropah.
Namun, peningkatan antisemitisme, khususnya semasa konflik Dreyfus Affair (kes di Perancis di mana seorang pegawai tentera Yahudi dituduh menjadi pengintip kepada Jerman), mengubah cara pemikirannya.
Beliau mula berpendapat bahawa orang Yahudi memerlukan tanah air sendiri, bukan atas dasar agama, tetapi sebagai keperluan politik. Dari situ, Herzl muncul sebagai tokoh utama Zionisme moden.
Pada tahun 1897, Herzl menghimpunkan delegasi di Basel dan menubuhkan Zionist Organization. Beliau mempromosikan penghijrahan Yahudi ke Palestine, yang ketika itu berada di bawah pemerintahan Uthmaniyah.
Herzl tahu bahawa Empayar Uthmaniyah sedang menghadapi tekanan kewangan, dibebani hutang dan bergantung kepada kuasa Eropah. Beliau tidak memilih jalan konfrontasi, sebaliknya menggunakan pendekatan ekonomi.
Dengan itu, Herzl berusaha mendapatkan pertemuan dengan Sultan Abdulhamid II bagi mendapatkan kebenaran rasmi. Beliau akhirnya mengadap Sultan di Yıldız Palace pada tahun 1898.
Namun, Sultan menolak cadangan tersebut. Mengikut catatan Herzl sendiri, baginda menegaskan bahawa “tanah itu bukan miliknya untuk dijual, tetapi milik orang Islam yang telah mempertahankannya dengan darah mereka”.
Baginda menolak untuk menyerahkan walau sekecil mana pun wilayah empayar. Jawapan itu tegas dan menunjukkan had sebenar usaha Herzl.
Namun Herzl tidak mengalah. Beliau memperkenalkan cadangan yang dikenali sebagai ‘charter’, di mana orang Yahudi boleh menetap di Palestin di bawah kawalan Uthmaniyah sambil menyumbang kepada empayar. Ini termasuk bayaran tahunan yang boleh membantu meringankan beban kewangan kerajaan.
Pada tahun 1901, Herzl melihat sedikit perkembangan apabila pihak Uthmaniyah menunjukkan minat terhadap rundingan kewangan berkaitan hutang awam (public debt). Walaupun Sultan Abdulhamid II tidak pernah memberikan kebenaran untuk penubuhan tanah air Yahudi, terdapat perbincangan mengenai bantuan kewangan Yahudi kepada empayar.
Ini menunjukkan sedikit keterbukaan, namun masih belum mencapai sebarang persetujuan politik mengenai Palestin. Herzl melihatnya sebagai satu langkah ke hadapan, walaupun matlamat utamanya masih belum tercapai.
Herzl tidak sempat melihat bagaimana usaha ini berkembang. Beliau meninggal dunia pada tahun 1904 akibat sakit jantung, selepas bertahun-tahun terlibat dalam perjuangan politik. Namun, usahanya dengan Empayar Uthmaniyah telah membuka satu bab baharu dalam sejarah.